2

Beispiller

 

Een déckt Ee läit um Wee. Ech leeën zwee gréng Eeër op dee Steen.

Ech ziele féx meng Fanger vun eent bis zéng.

Zu Eech an zu Dummeldeng steet ee bei all Geleeënheet am Stau.

 

 E laangen e-Laut: ëmmer ee.

Wann en drëtten, onbetounten e derbäikënnt: eeë oder ëee.
De kuerze betounten e-Laut: é.

eeë

D’Prinzipien 

 

E laangen e-Laut gëtt ëmmer mat ee geschriwwen: 

Reen, et reent, seelen, meeschtens, Feeler, hie geet fort, Heemecht

Ausnam: international gebrauchte Wierder: 

egal, Meter, Dezember, Theater, konkret, Trema

 

Wann en drëtten, onbetounten e derbäikënnt, da kritt deen en Trema drop:

Jeeër, gëeegent, leeën, gëeelzt, Pompjeeën, eeneeëg

De kuerze betounten e-Laut wéi bei “déck” oder “Gléck” gëtt é geschriwwen, virun ng, nk, ch, ck, x :

bécken, déck, strécken, Schwéngchen, hie mécht, hie séngt, zéng, féx.

 

AUSNAMEN

Pronomen an Uertsnimm, oder net betount: 

ech, mech, dech, sech, meng, deng, seng, Bartreng, Houseker, Musek 


REEGELEN AN EXERCICEN


1  2  3


(um Site vum LOD)

ee

arrow

RIEDENSAARTEN AN ZITATER

 

 

“Jidderee frësst Déieren, wann en Honger huet”, fiert de Wollef virun, “just ech, ech ginn duerch d’Weltliteratur geschleeft, wann ech eng Kéier de Bak opdinn, fir e Stéck Geess oder e Stéck Schwäin ze maufelen.” “Mee da friess dach roueg”, seet d’Rotkäppchen
Roger Seimetz. Dem Wollef seng Geschicht.
Ganz séileg vun elauter Freed flitt dunn dee klenge Gehaansfénkelchen héich an d’Luucht, de Stären entgéint.
(Carmen Colbett-Derichs. De Gehaansfénkelchen. Kleng Geschichten a faarweg Biller. 1990)
Ech lauschtere Kuschelrock, mee ech hu kee fir ze kuschelen. Wëll ech iwwerhaapt een?
(Cathy Clement. Ech denken nach vill un de Mike. Aleng. 2003)
Hie freet sech, wien doheem d’Box unhuet.
(Alain Atten. Sproochmates. Band I. 2010)
D’Meedchen huet e Walkman op a kritt näischt vum Kaméidi ronderëm mat. Seng Welt besteet just aus dem Jong, deen him déif an d’Ae kuckt, an der wonnerbarer Melodie a sengem Kapp.
(Sandra Schmit. Reality check.Walfer Bicherdeeg 2010. 2010)
D Wann een dann nach d’’Horses’-CD vum Patti Smith aus dem Regal geholl an den anere Wee zeréckgestallt huet, da geet an der Bidden eng Klapp op an et kann een erof an e geheime Raum klammen.
(Claudine Muno. Cha-cha-cha. Walfer Bicherdeeg 2006. 2006)
Op der Heed läit de Wolzer Grof am Schnéi, dem Wolzer Grof deet keen Zant méi wéi. E läit an em Gruef, gefruer wéi e Steen. E seet net méi jo, e seet net méi neen.
Marcel Reuland. Dräi Kueben. Dem Marcel Reuland sai Wierk. 1969
Du schaffs och léiwer mat de Kënnbaken ewéi mat den Hänn
(Pol Tousch. Verhonziklopedi.1995)
D’Welt ass e Sak voll Kriibsen, wou een deen aner zwéckt; di iewescht gi gejuppelt, déi ënnescht ginn zerdréckt.
(Michel Rodange. De Renert. 1872)